недеља, март 06, 2011

METAFIZIČKI POJAM EROSA - Mit o androginu - Julius Evola

-

METAFIZIKA SEKSA
Eros i Misterije Ljubavi

Julius Evola





Karakterističan oblik u kojem je tradicionalni svet izrazio poslednja značenja bića je MIT. Tradicionalni mit ima vrednost ključa. Posebno u prethodnom periodu mit se nastojao objasniti prirodnom istorijom, biologijom ili psihologijom. Obrnuto, za nas je mit taj koji objašnjava čitavu ovu materiju, s posebnom referncom na temu ljudske seksualnosti.



MIT O ANDROGINU

(...)Kao i za gotovo sve mitove koje Platon uključuje u svoju filozofiju, i za ovaj treba pretpostaviti misterijsko i inicijatičko poreklo. (...) Po Platonu, postojala je primodrijalna rasa "čija je suština već sada ugašena", rasa bića koja su u sebi sadržala dva principa, muški i ženski. Pripadnici takve androgine rase "bili su strašni snagom i jačinom, i imali su krupne misli, štaviše: udarali su na bogove, i ono što Homer govori, da su pokušali otvoriti put na nebo, kako bi navalili na bogove..." To je ista tema Titana i Giganata; To je prometejska tema, kao i ona koja se može naći u tolikom drugim  mitovima - u određenoj meri, u samom biblijskom mitu o Edenu i Adamu, gde se javlja obećanja: "vi ćete biti kao bogovi" Postanje,III,5



Kod Platona, bogovi ne ustreljiju nebeskom munjom androgina bića, kao što su to učinili sa Gigantima, već im oslabljuju snagu rasecajući ih na dva dela. Otuda nastaju bića različitog pola, nosioci, kao muškarci i žene, jednog i drugog pola. Bića kod kojih ipak ostaje sećanje na prethodno stanje i kod kojih se pali impuls za ponovnom izgradnjim primodrijalnog jedinstva. Za Platona u takvoj pobudi treba tražiti poslednje, metafizičko i večno značenje erosa.  "Od tako davnoga vremena usađena je u ljude ljubav jedno prema drugom: ona ih stavlja u prvobitnu prirodu i teži da od dvoga napravi jedno i tako isceli prirodu ljudsku". (...) Demitologizovano, takvo stanje možemo shvatiti kao ono "apsolutnog bića", potpunog ili čistog jedinsatva, i samim tim kao stanje besmrtnosti. (...)


Leonardo Da Vinči - mnoga prosvetljena bića su prikazivana kao androgina

Kao drugi elemenat u platonskom mitu imamo jednu od varijanti tradicionalne opšte teme o "padu". Diferencijacija polova odgovara položaju prelomljenog bića i stoga izgubljenog i smrtnog: Dualni položaj onog koji život nema u sebi nego u drugom, stanje koje se ovde ne smatra prvobitnim. Tako bi se mogla utvrditi paralela sa samim biblijskim mitom, kako u njemu Adamov pad ima za posledicu njegovo isključenje sa Drveta Života. I u Bibliji se govori o androginiji primordijalnog bića sačinjenog na slici Božijoj (" muško i žensko stvori ih" - Postanje,I,27), a ima ih koji pripisuju Evi, dopuni muškarca, značenje "Života", “Živuće” . U kabalističkoj interpretaciji ovajanja Žene – Života od androgina stavljeno je u vezu s padom i postaje ekvivalentno isključenju sa Adamovog Drveta života.

U celini, platonski mit spada među one koji aludiraju na prelaz od jedinstva ka dvojnosti, od postojanja ka lišenosti postojanja i apsolutnog života. Ipak njegovo distinktivno obeležje i njegov značaj leže u tome što se upravo dvojnošću polova određuje tajno značenje i poslednji objekat Erosa. Kao poseban izraz poznatog motiva vezanog za ono što se zaista traži kroz jedan ili drugi prividan i iluzoran cilj uobičajenog života, već u Upanišadama se čita: “Ne zbog žene (po sebi) ženu želi muškarac, već zbog “Atme” (zbog principa sve svetlosti, sve besmrtnosti”. Okvir je isti. U svom najdubljem aspektu, Eros otelovljuje napor da se prevaziđu posledice pada, da se izađe iz određenosti sveta dvojnosti, da se ponovo uspostavi primordijalno stanje, da se prevaziđe položaj dvojnog postojanja, prelomljenog i uslovljenog “drugim”. To je njegovo apsolutno značenje. (...)



U osnovi, voleći i želeći, čovek traži potvrdu sebe, učestvovanjem u apsolutnom biću, lišenosti i igzistencijalne teskobe. Istovremeno, već se nazire put koji vodi u područje  mističkog erotizma i sakralne ili magijske upotrebe seksa svojstvene tolikom drevnim tradicijama. već nam se u polazištu otkriva ne fizička nego metafizička elementarna podloga erotskog impulsa.(...)

Kao što smo videli, Platon je formulisao učenje o androginu tako što mu je dao “prometejsku” boju. Ako su mitska bića prapočetka bila takva da su ulivala strah bogovima i izazivala ih da se takmiče sa njima, može se smatrati da krajnja granica pokušaja intergacije, sazdanog od erosa, nije toliko neko konfuzno mističko stanje, koliko položaj nekog “bića” koje je i moć.(...), povretak u pređašnje stanje, "najvišu sreću", shvaćeni kao "najveće dobro" kojem može da vodi eros, vezani s prevazilaženjem svetogrđa, uopšte, osnovnim uzrokom egzistencijalnog odvajanja čoveka od božanskog.

nastaviće se....

Julius Evola

Julius Evola, čije je pravo ime bilo Baron Giulio Cesare Andrea Evola, bio je italijanski filosof, rasni teoretičar, ezoterista, hermetista i okultista; prečesto njegov angažman unutar fašističkog italijanskog režima zasenjuje njegovo veliko delo kao hermetiste, ezoteriste i okultiste.Rođen je 19. maja 1898. u plemićkoj sicilijanskoj porodici, a umro 11. juna 1974.Borio se u Prvom svetskom ratu kao artiljerijski oficir.Jedno kratko vreme bio je privučen od strane futurističkog pokreta koji je vodio Filippo Marinetti, ali je svojim slikama i poezijom ipak postao eksponent dadaizma u Italiji.

Evola je sebe smatrao čuvarem "Tradicije", a ovde se pre svega misli na tradiciju u vidu magijskog , drevnog pogleda na svet i univerzum, u svetu predanom dekadenciji, organizovanom zlu i duhovnom zaboravu.

Citati preuzeti iz knjige 
METAFIZIKA SEKSA
  

      

2 коментара:

  1. Анониман08. март 2011. 20:24

    iako će možda nekom ovaj opis izgledati u najmanju ruku prozaičan, evola je bio hermetista pa je ovaj opis ujedno i doktrina zapadne hermetike:

    steiner:
    Ovakvi oblici evolucije odvijaju se samo pod posebnim vodstvom viših bića, Deva, da bi na određeni način unaprijedili evoluciju. Vođa cijelog napretka je Bog koji se u Hebrejskoj tradiciji zove Jahve; Jehova. On je bio Bog Mjeseca. On je posjedovao u najvišem smislu riječi, snagu koja se razvila na Mjesecu i on je u skladu s tim nastojao čovječanstvo dalje razvijati u tom smjeru. U zemaljskom svijetu Jahve predstavlja onog Boga koji bića obdaruje mogućnošću fizičke reprodukcije. Sve drugo (intelekt) nije bila namjera Jahve. Da se jedino Jahvina intencija nastavila razvijati, ljudsko biće bi napokon izgubilo mogućnost da se reproducira, jer bi se snaga reprodukcije iscrpila. Njega bi tada zanimala samo kreacija predivnih oblika, jer bi bio nezainteresiran za ono što je iznutra, intelektualno. Jehova je želio stvoriti predivno oblikovana ljudska bića, kao predivne statue. Njegova je intencija bila da sa snagom reprodukcije treba nastavit dok ne bude potrošena. Želio je imati planet koji bi nosio samo predivne ali potpuno nepokretne forme. Da je Zemlja nastavila svoju evoluciju s Mjesecom u sebi, bila bi se razvila u potpuno rigidnu, zaleđenu formu. Jehova bi bio svoj planet učinio besmrtnim kao spomenik svoje namjere. Do toga bi bez sumnje došlo da nisu oni Adepti, koji su požurili iza evolucije Mjeseca sada došli u prvi plan. Upravo u to vrijeme oni su se pojavili. Oni su već na Mjesecu razvili inteligenciju i Duh koji mi razvijamo tek na Zemlji. Oni su sada uzeli ostatak čovječanstva pod svoju odgovornost i spasili ga od sudbine koja bi ih inače zadesila. U čovjekovu astralnom tijelu nova iskra je bila zapaljena. Baš u to vrijeme dali su čovjekovu astralnom tijelu poticaj da se razvija iza ove kritične točke. Jahve je sada mogao spasiti situaciju jedino mijenjajući način djelovanja. Stvorio je muškarca i ženu. Ono što više nije moglo biti sadržano u jednom spolu bilo je podijeljeno između dva spola.
    Sada su postojale dvije struje, ona od Jahve i ona od Adepta Mjeseca. Interes Mjesečevih Adepta leži u produhovljavanju čovječanstva. Jahve je, međutim, želi od njih napraviti predivne statue. U to vrijeme ove dvije snage se međusobno takmiče.
    Dakle na Zemlji imamo posla sa silom koja ima snagu samo-reprodukcije; Kriya-shakti. Ova sila je danas na Zemlji prisutna jedino u najvišim Misterijima. U to vrijeme je posjedovao svatko. Preko ove sile čovjek može sebe reproducirati; zatim postaje podijeljen na dvije polovine s rezultatom da na Zemlji nastaju sva spola.
    Jehova je od Zemlje povukao kompletnu snagu samo-reprodukcije i smjestio je na Mjesec uz bok Zemlje. Kroz to se pojavila veza između snage reprodukcije i Mjesečevih bića. Sada imamo ljudska bića s oslabljenom moći reprodukcije, ali koja još nemaju mogućnost da se produhove. Oni su bili preci današnjeg čovjeka. Adepti Mjeseca su im došli i kazali: Ne smijete slijediti Jehovu. Neće vam dopustiti da dođete do znanja ali bi trebali. To je Zmija. Zmija je pristupila ženi, jer je ona imala moć dati iz sebe izdanak. Sada je Jehova rekao: Čovjek je postao kao što smo mi, i donio u svijet smrt i sve povezano s njom.
    ‘Lucifer’ je ime dano Adeptima Mjeseca; oni su ti koji poklanjaju čovjekovu intelektualnost. To daju astralnom i fizičkom tijelu; da je bilo drugačije Monade ne bi mogle ući u njih i Zemlja bi postala planetarni spomenik Jehovine veličine. Preko intervencije luciferskog principa bila je sačuvana ljudska nezavisnost i duhovnost. Tada je Jehova, tako da čovjek ne bi bio potpuno produhovljen, podijelio proces samo-reprodukcije na dva dijela. Ono što bi međutim bilo izgubljeno da je Jehova nastavio raditi sam ponovno će se pojaviti u šestoj korijenskoj rasi, kada će čovjek postati toliko produhovljen da će ponovno steći Kriya-shakti, kreativnu moć reprodukcije. Biti će u poziciji iznijeti vlastitu vrstu. Na taj način čovječanstvo je bilo spašeno od propasti.


    monte christo

    ОдговориИзбриши
  2. Dragi Monte Christo,
    pre svega da ti zahvalim na promišljanju, iako je Štajnerovo. Lepo je od tebe što odvojiš vremena da i na ovaj način učestvuješ na obom blogu. I korisno za sve nas.

    Ne verujem da će ovi citati Evolinog teksta delovati prozaično, ako znamo da hermetika u svojim korenima ima polazišta iz stare egipatske i helinističke kulture u periodima kada se hrišćanstvo počelo tek razvijati. Otuda i uticaj filozofskih škola platonizma i neoplatonizma.

    Štajner ide dalje i dublje, tako da ovaj tekst koji si nam svesrdno priložio, daje jednu sasvim drugačiju sliku polazišta ideje odakle je uzrok nastnka polariteta seksualnosti kod čoveka.

    Ono što je meni zanimljivo u ovom tekstu, a pomalo deluje suprotno od opšteprihvaćenih značenja "Lucifera" je što su takvi oblici "bića" energija uticali na razvoj ćovekovih inetelktualnih potencijala i duhovnosti koja se zajedno sa njima razvijaju. Jasno je da svaka suprostavljena sila unutar čoveka znači pre svega PODSTICAJ za napredovanje u svakom smislu. I psihološki koncept nauke XX veka ne posmatra neurozu kao bolest ili nešto negativno, već kao šansu za napretkom i sazrevanjem.

    U ovom tekstu je veoma zanimljiva ideja raspolućenje androgina koja u svom polazištu još više približava čoveka božanskom, jer mu pruža mogućnost slobode izbora i individuacijske mogućnosti za razvoj duhovnosti - oboženja (jung). I otuda se nazire uloga žene kao mesečevog principa, i veza sa Lilit mitom.

    ОдговориИзбриши

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...